DÜŞÜK EJEKSİYON FRAKSİYONU (EF <%40) OLAN HASTALARDA KARDİYOPULMONER BYPASS SIRASINDA KULLANILAN DEL NIDO KARDİYOPLEJİ VE KAN KARDİYOPLEJİSİNİN ERKEN DÖNEM SONUÇLAR AÇISINDAN KARŞILAŞTIRILMASI

Abstract

Açık kalp cerrahisinde kardiyoplejik solüsyonlar, miyokardın iskemik hasardan korunmasında temel rol oynar. Düşük ejeksiyon fraksiyonuna (EF < %40) sahip hastalarda miyokardiyal korumanın önemi daha da artar. Kalbin sol ventrikülü, her kasıldığında içindeki kanın bir kısmını aort yoluyla vücuda pompalar. Ejeksiyon Fraksiyonu, bu pompalanan kanın oranını ifade eder. %55-70 normal kalp fonksiyonu, %40-54 hafif azalmış EF <%40 düşük EF kalp yetmezliği riski olarak ifade edilir. Düşük EF’li hastalarda miyokard koruması kritik öneme sahiptir. Kan kardiyoplejisi, oksijen taşıma kapasitesi ve antioksidan içeriği sayesinde uzun yıllardır standart olarak kullanılırken, Del Nido kardiyoplejisi özellikle pediatrik olgularda popüler hale gelmiş ve son yıllarda erişkin cerrahisinde de kullanılmaya başlanmıştır. Del Nido’nun daha uzun etkili tek doz uygulaması, cerrahi işlemi kolaylaştırmakta ve potansiyel olarak daha stabil hemodinamik sonuçlar sunmaktadır. Del Nido kardiyoplejisi tek doz uygulanabilirliği yeterli olurken, kan kardiyoplejisi sık aralıklarla uygulanması gerekebilir. Bu çalışma, düşük ejeksiyon fraksiyonuna (EF <%40) sahip hastalarda kardiyopulmoner bypass sırasında kullanılan Del Nido kardiyopleji ve kan kardiyoplejisinin erken dönem klinik, hematolojik ve biyokimyasal sonuçlar üzerindeki etkilerini karşılaştırmak amacıyla retrospektif olarak tasarlandı. Çalışmaya kardiyopulmoner bypass eşliğinde kardiyak cerrahi uygulanan ve preoperatif sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu %40’ın altında olan hastalar dahil edildi. Hastalar, intraoperatif miyokardiyal koruma amacıyla kullanılan kardiyopleji yöntemine göre iki gruba ayrıldı. Del Nido kardiyopleji uygulanan hastalar Del Nido kardiyopleji grubu, kan kardiyoplejisi uygulanan hastalar ise kan kardiyoplejisi grubu olarak sınıflandırıldı. Çalışmaya toplam 40 hasta dahil edildi. Her iki grupta da 20 hasta yer aldı. Bulgular demografik ve intraoperatif özellikler açısından karşılaştırıldığında; yaş ortalaması, cinsiyet dağılımı, vücut yüzey alanı anlamlı fark bulunmadı. Yine benzer şekilde kardiyopulmoner bypass sırasında kullanılan pompa akımı, kros klemp süresi, total bypass süresi ve operasyon tipi açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Bulgular inflamatuvar ve hematolojik parametrelerinin preoperatif ve postoperatif gruplar arasındaki karşılaştırılmasında; preoperatif ve postoperatif CRP düzeyi, preoperatif ve postoperatif nötrofil düzeyi, preoperatif ve postoperatif albümin düzeylerinde anlamlı fark bulunmadı. İki kardiyopleji yöntemi arasında benzer olduğunu göstermekte ancak preoperatif lenfosit düzeyinde anlamlı fark bulunmadı fakat postoperatif lenfosit düzeyi Del Nido kardiyopleji grubunda anlamlı olarak daha düşük saptandı. Bulgular LDH, laktat, hematokrit ve üre parametrelerinin gruplar arasındaki karşılaştırması; preoperatif ve postoperatif LDH düzeyi, preoperatif intraoperatif ve postoperatif laktat düzeyleri, preoperatif intraoperatif ve postoperatif hematokrit değerleri, her iki grup için fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Lakin preoperatif üre değerleri benzer şekilde anlamlı fark bulunmayı postoperatif üre düzeyi kan kardiyoplejisi grubunda anlamlı olarak yüksek bulundu. Bu sonuçlar, düşük ejeksiyon fraksiyonlu hastalarda Del Nido kardiyopleji ile kan kardiyoplejisinin erken dönem biyokimyasal ve hematolojik sonuçlar açısından büyük ölçüde benzer olduğunu, ancak lenfosit yanıtı ve renal biyokimyasal değişim açısından bazı farklılıklar gösterebileceğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma ile elde edilen bulgular kardiyopleji yöntemi seçiminin hasta prognozunu nasıl etkileyebileceğine dair daha güçlü veriler sunabilir ve cerrahi uygulamalarda protokol geliştirilmesine katkı sağlayabilir.