Abstract:
Tezde, Osmanlı Devlet1’n1n 1851 tar1hl1 ceza kanunnâmes1, mer’1 Türk Ceza Kanunu 1le mukayesel1 olarak 1ncelenmekted1r. Osmanlı’da İslam hukuku ve örf1 hukuk b1rl1kte uygulanmıştır. Ceza hukuku alanında da had 1le kısâs ve d1yet gerekt1ren suçların yanında ta’z1r türünden kanunnâmeler hazırlanmıştır. İslam hukuku kurallarına aykırı olmaması şartıyla bu kanunnâmeler1n hazırlanması yönet1c1ler1n yönet1m yetk1s1 dah1l1nded1r. Çalışmasını yaptığımız 1851 tar1hl1 Kanûn-u Cedîd de bu şek1lde hazırlanan kanunnâmeler arasında yer alır. Kanûn-u Cedîd, batılı tarzda ancak kanun tekn1ğ1nden uzak hazırlanmış ve fasıllarda madde başlıkları da yer almamıştır. 1839 Tanz1mat fermanı 1le mevadd-ı selase de den1len can, ırz ve malın güvence altına alınma sözü ver1ld1ğ1nden o sözün tutulması mah1yet1nde ve 1840 tar1hl1 kanunnâmen1n eks1kler1n1 de tamamlama amacıyla bu kanun hazırlanmıştır. Mukadd1me kısmında maddeler1n İslam hukuku kurallarına uygun olarak hazırlandığı bel1rt1lm1şt1r. Kanunnâmede İslam hukukunda yer alan had ve kısas cezalarına atıf yapılmakla b1rl1kte ağırlıklı olarak ta’z1r alanında kalan suç ve cezalar düzenlenm1şt1r. Kanunnâmede fasıl başlıkları ve madde başlıkları bulunmamaktadır. Fasıllar 1se mukdadd1me kısmında değ1n1len konulara göre sıralı olarak gelmekted1r. Yed1 sene yürürlükte kalan bu kanun, klas1k anlamda İslam1 kurallardan 1lham alınarak hazırlanan son met1nd1r. Yer1n1 Fransa’dan 1kt1bas ed1len 1858 tar1hl1 Ceza Kanununa bırakmıştır.
