SEMİH KAPLANOĞLU SİNEMASINDA KURGU: BİÇİM BAĞLAMINDA YUSUF ÜÇLEMESİ’NİN ANALİZİ

Abstract

Bu çalışmada Semih Kaplanoğlu filmleri olan “Yusuf Üçlemesi”nin kurgu bağlamında analizi yapılmaktadır. Bu bağlamda “Yusuf Üçlemesi” olarak bilinen Yumurta (2007), Süt (2008) ve Bal (2010) filmlerinde öne çıkan belirgin kurgu yapısının tespit edilmesi bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Buna ilişkin olarak Kaplanoğlu’nun “Yusuf Üçlemesi” filmleribelirli bir dönemi işaret etmektedir. Yönetmenin film üslubunun belirginleştiği bu dönemde filmlerinin kurgu yapısı ve işlevlerinin ortaya çıkarılması önem arz etmektedir. Ayrıca “Yusuf Üçlemesi” filmleri David Bordwell ve Kristin Thompson’ın “Film Sanatı” eserinde yer alan biçimsel yöntem ile analiz edilmektedir. Yumurta, Süt ve Bal filmleri, film kurgusunun boyutları olan A çekimi ile B çekimi arasındaki grafik ilişkileri, A çekimi ile B çekimi arasındaki ritmik ilişkiler, A çekimi ile B çekimi arasındaki mekânsal ilişkiler, A çekimi ile B çekimi arasındaki zamansal ilişkiler, devamlılık kurgusu, görüntü ve ses arasındaki kurgu ilişkileri bağlamında incelenmektedir. Bu çalışma, Yumurta, Süt ve Bal filmleri ile sınırlandırılmıştır. Adı geçen filmler yönetmenin erken dönemindeki üslubunu yansıtmaktadır. Ayrıca bu filmler devam niteliğinde olup bir bütünlük arz etmektedir. Bu çerçevede Yumurta, Süt ve Bal filmleri örneklem olarak tercih edilmiştir. Ayrıca elde edilen bulgulara göre, “Yusuf Üçlemesi” filmleri belirgin bir kurgu anlayışını sergilemektedir. Bu doğrultuda Kaplanoğlu’nun filmografisinde yer alan Herkes Kendi Evinde (2001), Meleğin Düşüşü (2004), Buğday (2017), Bağlılık Aslı (2019), Bağlılık Hasan (2021) bu çalışmanın kapsamı dışında tutulmuştur. Bunun yanı sıra bu çalışma, Yumurta, Süt ve Bal filmlerinin ön plana çıkan kurgu yapısının anlaşılmasına katkı sunmayı amaçlamaktadır.