KARDİYOPULMONER BYPASS’IN RESOLVİN DOKOSAHEKSAENOİK ASİT 1 ve RESOLVİN EİKOSAPENTAENOİK ASİT 1 DÜZEYLERİ ÜZERİNE ETKİSİ

Abstract

Resolvin Dokosaheksaenoik asit 1 (RvD1) ve Resolvin Eikosapentaenoik asit 1 (RvE1), inflamatuvar yanıtın düzenlenmesinde ve inflamasyonun çözülme fazında görev alan özel pro-çözücü lipid mediatörleridir. Kardiyopulmoner bypass (KPB) uygulanan hastalarda gelişen sistemik inflamatuvar yanıtta bu mediatörlerin rol oynayabileceği düşünülmektedir. Bu çalışmada, KPB uygulanan koroner arter hastalarında (KAH) ameliyat öncesi ve sonrası serum RvD1 ve RvE1 düzeylerinin değerlendirilmesi ve sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırılarak KPB'nin bu mediatörler üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Harran Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nde gerçekleştirilen çalışmada, KPB uygulanacak olan ve ek bir işlem uygulanmayan 40 hasta ile yaş ve cinsiyet açısından benzer özelliklere sahip 40 kontrol grubu dahil edilmiştir. Kontrol grubundaki katılımcılardan tek seferlik periferik venöz kan örneği alınırken; hasta grubundan koroner arter hastalığı tanısı konulduktan hemen sonra, ameliyat öncesi (preoperatif) ve ameliyat sonrası (postoperatif) olmak üzere üç farklı zaman noktasından kan örneği alınmıştır. Elde edilen kan örneklerinde RvD1 ve RvE1 düzeyleri enzim bağlantılı immünosorbent analiz (ELISA) yöntemi kullanılarak kantitatif olarak belirlenmiştir. Çalışmanın başlıca bulgusu, koroner arter hastalarında KAH tanısı sonrası, preoperatif ve postoperatif dönemlerde ölçülen serum RvD1 ve RvE1 düzeylerinin kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olduğu belirlendi. Kontrol grubunda ölçülen ortalama serum RvD1 ve RvE1 düzeyleri açısından cinsiyetler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Hasta grubunda KAH tanısı sonrası ile preoperatif dönem arasında RvD1 ve RvE1 düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik gözlenmezken, postoperatif dönemde her iki mediatör düzeyinin de preoperatif değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttığı belirlenmiştir. Koroner arter hastalarında RvD1 ve RvE1 düzeylerinin kontrol grubuna göre daha düşük olduğunu, buna karşın KPB sonrasında gelişen sistemik inflamatuvar yanıta eşlik eden süreçte her iki mediatörün serum düzeylerinde preoperatif döneme göre anlamlı bir artış meydana geldiği göstermektedir.Bu bulgular, KPB sürecinde inflamasyonun çözülme fazında görev alan özel pro-çözücü lipid mediatörlerin dolaşımdaki düzeylerini etkilediğini göstermektedir. Postoperatif dönemde RvD1 ve RvE1 düzeylerinde gözlenen artış, bu mediatörlerin inflamasyonun çözülme sürecinde aktive olabileceğini desteklemektedir. RvD1 ve RvE1'in KPB ile ilişkili inflamatuvar yanıtın değerlendirilmesinde potansiyel biyobelirteçler olarak kullanılabileceği; inflamasyonun çözülme fazındaki düzenleyici etkileri göz önünde bulundurulduğunda ise yalnızca biyobelirteç olarak değil, aynı zamanda KPB'ye bağlı inflamatuvar yanıtın kontrolüne yönelik potansiyel terapötik hedefler olarak da değerlendirilebileceği düşünülmektedir. Söz konusu lipid mediatörlerinin klinik uygulamadaki yerinin belirlenmesine yönelik ileri deneysel ve klinik i çalışmaların literatüre önemli katkılar sağlayacağı öngörülmektedir.