KARDİYOVASKÜLER HASTALIK TANISI KONULAN BİREYLERDE MYOSİN HEAVY CHAİN 7 (MYH7) PROTEİN SEVİYESİNİN ARAŞTIRILMASI

Abstract

Kardiyovasküler hastalıklar, dünya genelinde mortalite ve morbiditenin en önemli nedenleri arasında yer almakta olup, erken tanı, hastalık progresyonunun izlenmesi ve tedaviye verilen yanıtın değerlendirilmesinde güvenilir biyobelirteçlere duyulan gereksinim giderek artmaktadır. Kardiyak sarkomerin temel kontraktil proteinlerinden biri olan β-miyozin ağır zincirini kodlayan Myosin Heavy Chain 7 (MYH7), kardiyak kasılma fonksiyonunun sürdürülmesinde görev almasının yanı sıra miyokardiyal stres, ventriküler yeniden şekillenme, hücresel adaptasyon ve kardiyak hasar ile ilişkili moleküler süreçlerde de önemli rol oynamaktadır. Son yıllarda yapılan çalışmalar, MYH7 ekspresyonundaki değişimlerin çeşitli kardiyovasküler hastalıklarla ilişkili olabileceğini ortaya koymuş olmakla birlikte, özellikle kardiyopulmoner bypass (KPB) uygulanan hastalarda plazma MYH7 düzeylerini değerlendiren klinik çalışmaların sınırlı olduğu görülmektedir. Bu çalışma, kardiyovasküler hastalık tanısı alan bireylerde plazma MYH7 protein düzeylerinin araştırılması ve kardiyovasküler cerrahisinin MYH7 düzeyleri üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amacıyla gerçekleştirildi. Araştırmaya toplam 120 birey dahil edildi. Çalışma gruplarını 40 sağlıklı kontrol, 40 kardiyovasküler hastalık tanısı almış hasta ve 40 kardiyopulmoner bypass uygulanan hasta oluşturdu. Sağlıklı kontrol grubu ile kardiyovasküler hastalık grubundan tek seferlik venöz kan örneği alınırken, KPB uygulanan hastalardan cerrahi öncesi (pre-operatif) ve cerrahi sonrası (post-operatif) dönemlerde kan örnekleri toplandı. Böylece çalışma kapsamında toplam 160 plazma örneği değerlendirildi. plazma MYH7 protein düzeyleri Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) yöntemi ile ölçüldü ve elde edilen veriler uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak analiz edildi. Çalışma bulgularında, kardiyovasküler hastalık tanısı alan bireylerde plazma MYH7 düzeylerinin sağlıklı kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu belirlendi. Ayrıca KPB uygulanan hastalarda post-operatif plazma MYH7 düzeylerinin pre-operatif döneme göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttığı saptandı. MYH7 düzeylerindeki değişim ile yaş ve cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Cerrahi sonrasında gözlenen artışın, kardiyopulmoner bypassın oluşturduğu sistemik inflamatuvar yanıt, iskemi-reperfüzyon hasarı, oksidatif stres ve miyokardiyal yeniden şekillenme süreçleri ile ilişkili olabileceği değerlendirildi. Sonuç olarak, bu çalışma plazma MYH7 düzeylerinin yalnızca kardiyovasküler hastalık varlığını değil, aynı zamanda KPB'a bağlı gelişen biyolojik yanıtı da yansıtabileceğini göstermektedir. Elde edilen bulgular, MYH7'nin miyokardiyal stres ve kardiyak yeniden şekillenme süreçleriyle ilişkili potansiyel bir biyobelirteç olduğunu desteklemekte ve kardiyovasküler cerrahi sonrasında gelişen moleküler değişimlerin değerlendirilmesinde kullanılabileceğine işaret etmektedir. Bununla birlikte, MYH7'nin tanısal ve prognostik değerinin ortaya konulabilmesi, klinik kullanım alanının belirlenebilmesi ve diğer kardiyak biyobelirteçlerle birlikte değerlendirilmesi için daha geniş örneklemli, çok merkezli ve uzun i dönem takip içeren prospektif çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.